Zalmai

Zalmai heeft succes: als je op Google Arman kledingreparatie intypt, kom je op de site van zijn bedrijf uit. Hij heeft geprobeerd om zijn droom, het ontwerpen van kleding, tot werkelijkheid te brengen. Maar dromen zijn lastig te realiseren wanneer je de weg moet vinden in een vreemd land: ‘Ik kon niet goed schrijven, ik was nieuw. Nu gaat het eindelijk iets beter, maar ben ik te laat. Ik word te oud voor het ontwerpen van kleding. Misschien wordt het beter in de toekomst, wie weet.’ Ondanks dat Zalmai zijn leven heeft opgebouwd in Nederland, weet hij één ding zeker: als hij de kans krijgt, gaat hij terug naar zijn vaderland, Afghanistan. ‘Daar is het anders, het is echt mijn land. Ik hou van dat land. Als het goed komt ga ik terug. Maar het is niet veilig, dat is het probleem.’ Zolang hij in Nederland woont, houdt hij hoop en werkt hij aan zijn dromen, voor hemzelf en zijn gezin.

->

Zalmai 2

DIT WITTE VLAK MOET WEG

De L-Flat

Een imposant gebouw, dat mag over de L-flat gezegd worden. De L-vormige galerijflat in de wijk Vollenhove te Zeist telt 13 verdiepingen en ongeveer 1500 bewoners van veel verschillende nationaliteiten. De gemeente probeerde de woningnood in de jaren ’50 en ’60 tegen te gaan, met het massieve gebouw als gevolg. In 1967 trokken de eerste bewoners in hun kersverse huis.

Zoals een ecosysteem zichzelf in stand houdt, is dat ook in de L-flat het geval: met een snackbar, een schoonmaker en zelfs een voedselbank in de flat leven de bewoners niet alleen naast, maar ook met elkaar. Dat klinkt idyllisch, maar het leven in de flat kent ook een schaduwzijde. De politie registreerde in 2015 in de wijk Vollenhove in totaal 314 misdrijven. Dat staat gelijk aan 71 misdrijven op elke 1000 inwoners. Woninginbraak is de meest voorkomende vorm van misdaad en criminaliteit, opgevolgd door vernielingen en misdrijven tegen openbare orde en gezag (CBS, 2016).

->

Rudi schoonmaker

Marije

dit witte vlak moet weg

Adriana

Adriana

De L-Flat_outro

Amber

‘Ik zou uit deze flat weg willen, een woning in een rustig gebied met een tuin willen hebben. Ik heb afstand gedaan van de relatie met de vader van mijn eerste twee kinderen. Hij was niet geschikt om voor de kinderen te zorgen en was niet goed voor mij. Dan ben je ineens een alleenstaande moeder. Het is dan moeilijk om je eigen idealen te blijven navolgen.

Ooit ga ik zeker uit deze flat weg. Dat het ooit gaat veranderen weet ik zeker. Het leven is zo veranderlijk, dat weet ik inmiddels wel. Alleen het hoe, is de vraag.

Herminia en Peter

Bibi

Kris

Voedselbank

Julia en Julien

Met aanmoedigingen en grapjes van zijn moeder Julia gaat Julien schaterlachend op de foto. Dat had ze niet verwacht en ze kijkt opgelucht, want foto’s maken met Julien is een uitdaging. Haar zestienjarige zoon is autistisch: ‘licht, maar hij kan niet goed praten.’

Als Julia de vraag krijgt wat vroeger haar toekomstdromen waren, moet ze even nadenken. Dan zegt ze resoluut: ‘Ik wilde arts worden, kinderarts.’ Opgroeiend in Rusland, Siberië, studeerde ze naast school medicijnen en werkte in een ziekenhuis, zodat ze naar de universiteit kon. Julia is veelzijdig en werd na een lange zoektocht werktuigbouwkundige. Met de komst van haar zoon heeft haar leven een nieuwe wending genomen, waarin de zorg voor Julien centraal staat. ‘In principe ben ik gelukkig met hem, omdat het met hem goed gaat.’

->

voedselbank 2

Herminia en Peter